Szanowni Państwo,
Chcielibyśmy zaprosić Państwa w sentymentalną podróż w czasie, proszę pozwolić zabrać się aż do roku 1961. W Iławie są dwie szkoły, w każdej z nich uczy się ponad 1000 dzieci, lekcje odbywają się do późnych godzin popołudniowych. Iławskie społeczeństwo zaniepokojone tą sytuacją domaga się budowy nowej placówki. Komitet Oświaty i Kultury postanawia wystąpić w roku 1962 z wnioskiem o wprowadzenie do planu zagospodarowania budowy nowej dwunastoizbowej szkoły. Rozpoczęto przygotowania do powołania do życia nowej placówki oświatowej, która miała zostać wzniesiona przy ówczesnej ulicy 19 października. Wykonawca wszedł na teren budowy 1 kwietnia 1965 roku i proszę mi wierzyć, że to nie był prima aprilis. Prace zakończono w trybie błyskawicznym i już 31 sierpnia 1966 roku szkoła, mająca być pomnikiem upamiętniającym 1000-lecie powstania państwa polskiego, mogła przyjmować w swoje szeregi pierwszych uczniów. Bo właśnie naszą „Tysiąclatkę”, jak zaczęto wtedy nazywać Szkołę Podstawową nr 3, zbudowano ze składek Społecznego Funduszu Budowy Szkół zgromadzonych w wyniku akcji „1000 szkół na 1000-lecie państwa polskiego”, zainicjowanej przez Władysława Gomułkę. Dwupiętrowy budynek zaplanowano
z myślą o 500 uczniach. Mieściły się w nim również gabinety dla nauczycieli i pracowników administracji, a także kuchnia, biblioteka oraz szatnia.
Dnia 1 września 1966 roku o godzinie 10:30 w obecności znamienitych gości zainaugurowano otwarcie nowo powstałej placówki. Dyrektorem został pan Tadeusz Górski, który był jednym z inicjatorów otwarcia nowej szkoły, zastępcą pani Ludmiła Pilch, a grono pedagogiczne liczyło wtedy 24 nauczycieli. W niemałe osłupienie mogła wprawić liczba uczniów, która przewyższyła prawie dwukrotnie zakładane pół tysiąca. Tegoż samego dnia odbyła się również pierwsza historyczna rada pedagogiczna. Zajęcia natomiast rozpoczęły się 3 września. Ważnym wydarzeniem w pierwszym roku działalności szkoły było nadanie imienia Gwardii Ludowej. Uroczystości z tej okazji odbyły się 5 listopada 1966 roku. Natomiast wraz z początkiem lata 1967 roku mury szkoły opuścili pierwsi ósmoklasiści.
W bardzo krótkim czasie okazało się, że stosunkowo niedużych rozmiarów budynek pęka w szwach, bowiem uczyło się w nim dokładnie 931 dzieci. Dlatego zdecydowano przenieść szatnie na poziom piwniczny, a zwolnione w ten sposób pomieszczania, przeznaczyć na sale dydaktyczne, tak bardzo potrzebne dla młodych umysłów chcących chłonąć nową wiedzę. Nowa placówka powiększyła się o dodatkowe klasy, ale nadal pozostawała bez sztandaru. Ten stan rzeczy zmienił się 26 kwietnia 1968 roku. Sztandar dla tysiąclatki ufundował komitet rodzicielski, na czele z przewodniczącą panią Zofią Młotkowską,
i przekazał podczas uroczystej ceremonii na ręce pierwszego pocztu sztandarowego, w skład którego wchodzili: Maria Kamińska, Ewa Pszczolińska oraz Janusz Nawratil. W kolejnych latach zagospodarowano teren wokół szkoły, sadząc drzewa i krzewy, a także rozpoczęto budowę lodowiska i boiska szkolnego. Tak, proszę Państwa, nie przesłyszeliście się, obok naszej szkoły od czerwca 1969 roku funkcjonowało lodowisko, a rok później oddano do użytku także boisko.
Początek lat 70. wiążę się ze zmianą na stanowisku dyrektora szkoły – pana Tadeusza Górskiego zastąpił pan Józef Gocyk, a jego zastępcami zostały panie Zyta Pupek i Ludmiła Pilch, grono pedagogiczne liczyło wtedy 35 nauczycieli. Rok 1971 przynosi współpracę z jedną ze szkół na Węgrzech, a szkolny szczep harcerski otrzymał imię Bohaterów Gwardii Ludowej, „Trójka” zostaje wyznaczona do pilotażowego wdrażania reformy oświaty. Dyrektor szkoły mógł również pochwalić się otrzymaną w 1972 roku od przewodniczącej komitetu rodzicielskiego „Odznaką Przyjaciela Dzieci”. Ten rok był niezwykle ważny dla społeczności szkolnej, ponieważ uczniowie po raz pierwszy ruszyli do urn i wybrali przedstawicieli Samorządu Szkolnego. Opiekunka samorządu pani Urszula Rzezińska przygotowała wybory na wzór tych do Sejmu, a 484 uczniów uprawnionych do głosowania wskazało dziesięcioosobowy skład Rady Uczniowskiej. Przewodniczącą została uczennica Iwona Bakinowska z klasy 8a. W tym samym roku szkolnym zorganizowano pamiętne, bo pierwsze Święto Szkoły, były wzniosłe przemówienia, nagrody za wytrwałą pracę dla nauczycieli,
a także wspaniałe występy artystyczne i sportowe uczniów. Idea Święta Szkoły zmieniała przez lata swoją formułę, ale przetrwała do czasów obecnych.
Koniec czerwca 1973 roku wiążę się z pożegnaniem odchodzącego na emeryturę pana dyrektora Józefa Gocyka, jego funkcję od września obejmuje pan Bogdan Dudo. W pierwszych latach kierowania przez niego szkołą podjęto kolejne modernizacje, mające na celu ułatwienie funkcjonowania dużej liczby uczniów, m.in. skrócono korytarze, dzięki czemu zyskano zaplecza dydaktyczne i gabinet pedagoga, w części piwnicznej dobudowano salę przeznaczoną na zajęcia świetlicowe, odnowiono i ogrodzono szkołę, powstał również plan dobudowania trzeciego piętra. Szkołę odwiedza słynny twórca Pana Samochodzika Zbigniew Nienacki, który zamieszkał w Jerzwałdzie, małej wsi niedaleko Iławy. Koniec roku szkolnego 1974 zapisuje się wielkimi literami w historii naszej szkoły, ponieważ jej mury opuszczają uczniowie klas ósmych, którzy uczyli się w naszej tysiąclatce od I klasy. Była to wzniosła
i wzruszająca chwila nie tylko dla absolwentów, ale też dla wszystkich pracowników.
Podobnym powodem do dumy dla środowiska szkolnego iławskiej „Trójki” było odebranie w 1976 roku przez wybranych nauczycieli Krzyży Zasługi za długoletni staż pracy, a emerytowana nauczycielka języka polskiego pani Izabela Rogalska została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski. W późniejszych latach nauczyciele Szkoły Podstawowej nr 3 byli wielokrotnie wyróżniani – nie tylko przez władze miasta, ale również przez ministrów edukacji. Wyróżnienia miały też wymiar sportowy: to właśnie z grona pedagogicznego „Trójki” wybrano skład sztafety olimpijskiej Moskwa 1980. Ważnym krokiem w rozwoju placówki był rok 1978, kiedy to kurator uroczyście wręczył dokument stwierdzający, że staje się ona powszechną szkołą ogólnokształcącą.
Grudzień 1981 roku przyniósł nagłe zmiany – ogłoszenie stanu wojennego na krótko zakłóciło dotychczasowy rytm pracy szkoły. Placówka szybko jednak wróciła do codziennych obowiązków, a kolejny, 1982 rok zapisał się w pamięci uczniów wyjątkowym wydarzeniem. Szkołę odwiedził wówczas Michał Sumiński, znany redaktor popularnego programu „Zwierzyniec”. W tym samym czasie podjęto starania o poprawę bazy lokalowej. Po zgłoszeniu trudnych warunków pracy do Inspektora Oświaty i Wychowania, Urząd Miasta wydał decyzje o kolejnych modernizacjach. W ramach zaplanowanych prac powiększono niektóre pomieszczenia, a także dobudowano od strony boiska dwie sale lekcyjne, które przeznaczono na zajęcia z muzyki i plastyki. Niedługo później, 19 maja 1984 roku, szkoła zyskała swój oficjalny symbol – jej hymnem stał się hymn Gwardii Ludowej. Ciekawostką z tego okresu jest fakt, że nasza placówka stała się wdzięcznym tematem pracy magisterskiej pani Teresy Zalewskiej. Obroniła ona swój tytuł na Uniwersytecie Gdańskim, pisząc o „Działalności Szkoły Podstawowej nr 3 im. Gwardii Ludowej w Iławie w latach 1966-1981”.
Z kolei rok szkolny 1985/1986 przyniósł istotne zmiany na stanowisku kierowniczym, które objął nowy dyrektor – pan Zenon Sendlewski. Zwieńczeniem tego pracowitego roku był czerwiec 1986, kiedy to mury placówki opuścił dwudziesty rocznik absolwentów. Już rok później odbyły się uroczyste obchody 20-lecia istnienia szkoły. Ważny zwrot ideologiczny
i historyczny nastąpił natomiast 5 grudnia 1989 roku, kiedy to Rada Pedagogiczna podjęła decyzję o rezygnacji z dotychczasowego patrona. W tym samym czasie rodziły się też nowe, radosne obyczaje – piękną tradycją z okazji Dnia Dziecka stały się coroczne, pełne emocji mecze rozgrywane między nauczycielami a uczniami.
Rok szkolny 1991/1992 szkoła rozpoczęła z imponującą liczbą aż 1002 uczniów. Aby sprostać tak ogromnym wyzwaniom przestrzennym, placówka przejęła pomieszczenia po zlikwidowanym przedszkolu w budynku Filii Szkoły Podstawowej nr 3, zyskując trzy sale lekcyjne oraz kilka mniejszych pomieszczeń. Mimo to sytuacja lokalowa stawała się coraz trudniejsza z powodu stale rosnącej liczby dzieci, przez co lekcje musiały odbywać się na trzy zmiany. W odpowiedzi na te palące problemy powstał nowoczesny projekt wieloetapowej rozbudowy szkoły, którego ukończenie władze miasta zaplanowały na 2000 rok. Pierwsze widoczne efekty modernizacji przyniosły lata 1994–1995. Przeprowadzono wówczas generalny remont sali gimnastycznej wraz z zapleczem, a w dawnej świetlicy zaaranżowano salę do gimnastyki korekcyjnej wyposażoną w lustra. Rozpoczęto także pierwsze prace związane
z podłączeniem budynku do miejskiego systemu grzewczego. Uczniowie kończący wtedy szkołę przygotowali dla swoich pedagogów zabawne fraszki oraz „Dytyramb na cześć ciała pedagogicznego”. Teksty te zostały zebrane w mały tomik – niezwykłą pamiątkę, która do dziś wywołuje uśmiech na twarzach nauczycieli i w unikalny sposób dokumentuje ducha tamtych lat.
Kluczowy pod wieloma względami okazał się rok 1996. W budynku zainstalowano nowoczesną wymiennikownię i sfinalizowano podłączenie do miejskiej sieci ciepłowniczej,
a także przygotowano szyb windy dla osób z niepełnosprawnościami. Najważniejszym wydarzeniem września tego roku było jednak oddanie do użytku nowego skrzydła szkoły. Znalazło się w nim pięć sal lekcyjnych z zapleczami, gabinet logopedyczny oraz lekarski.
Z okazji 30. rocznicy powstania szkoły Przemysław Sendlewski i Adrian Skubij napisali okolicznościowy wiersz, do którego muzykę skomponował Michał Kożuchowski. Słowa utworu, głęboko nawiązujące do historii szkoły, szybko zyskały status oficjalnego hymnu placówki, który dumnie wybrzmiewa do dzisiaj.
Kolejny krok w przyszłość przyniósł rok 1997, będący następnym etapem wielkiej modernizacji. W tym czasie przeprowadzono gruntowny remont kuchni wraz z całym zapleczem oraz odnowiono pięć sal lekcyjnych. Prawdziwy przełom wizerunkowy nastąpił jednak w 1998 roku. Szkoła zyskała zupełnie nowy, zachwycający wygląd, a wszystkie kluczowe prace remontowe dobiegły końca. Budynek zmienił się nie do poznania: dobudowano trzecie piętro, na którym umieszczono bibliotekę oraz sale komputerowe. Elewacja została stylistycznie dopasowana do sąsiadującego ze szkołą ratusza, a zwieńczeniem całej inwestycji było funkcjonalne połączenie szkoły z nowo wybudowaną halą sportowo-widowiskową. Wydarzenia te zbiegły się z uroczystą wojewódzką inauguracją roku szkolnego, podczas której dokonano pierwszego poświęcenia budynku. Moment ten był idealną okazją do podsumowania 31 lat pracy placówki, przez którą do tamtego momentu przewinęło się 3826 uczniów, a 187 nauczycieli pracowało pod kierunkiem 4 dyrektorów.
W roku szkolnym 1998/1999 w „Trójce” pracowało 72 nauczycieli, a naukę rozpoczęło 1037 uczniów. Rok ten zapisał się w historii także ze względu na otwarcie pierwszej klasy integracyjnej. Był to niezwykle ważny krok w rozwoju szkoły oraz edukacji włączającej, która stała się bardziej dostępna dla uczniów z niepełnosprawnościami. Pierwszymi wychowawczyniami tej klasy zostały pani Dorota Naguszewska i pani Justyna Laskowska. Był to też pierwszy rok działalności szkoły w nowej formule wymuszonej ogólnokrajową reformą ustroju szkolnego – po wprowadzeniu gimnazjów placówka stała się sześcioletnią szkołą podstawową.
11 kwietnia 2001 roku odbyła się niezwykle podniosła uroczystość nadania nowego imienia i sztandaru – od tej pamiętnej chwili szkoła zaczęła nosić dumne imię Polskich Olimpijczyków. Projekt sztandaru wykonała nauczycielka plastyki, pani Bożena Ziemacka,
a historyczny, pierwszy poczet sztandarowy stanowili uczniowie: Aleksandra Konicz, Natalia Domżalska i Miłosz Zieliński.
W roku 2005 placówka uzyskała prestiżowy tytuł „Szkoły z klasą”. Osiągnięcie tego celu wymagało ogromu pracy, jednak iławska „Tysiąclatka” mogła z dumą odebrać to wyróżnienie z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Aleksandra Kwaśniewskiego. Rok później kilku nauczycieli uzyskało indywidualny tytuł „Nauczyciela z klasą”, a szkoła wdrożyła certyfikat ISO 9001: 2001 w zakresie zarządzania jakością oraz świadczenia usług edukacyjnych. Wszystko to zbiegło się z obchodami 40. urodzin szkoły.
W roku 2009 na emeryturę odszedł pan Zenon Sendlewski, wieloletni i niezwykle ceniony dyrektor. Jego miejsce zajęła pani Barbara Żuchowska, której zastępcami zostały panie Jolanta Jarocka oraz Danuta Wagner. Za kadencji nowej pani dyrektor utworzono profesjonalny gabinet rehabilitacyjny, a szkoła uzyskała tytuł „Szkoły przyjaznej dla sześciolatków”. Na boisku szkolnym powstał również mini plac zabaw. W roku 2016 „Trójka” uroczyście i hucznie świętowała wspaniały jubileusz 50-lecia swojego istnienia. Niedługo później, w 2017 roku, szkoła pomyślnie przeszła kolejną reformę oświaty, która zakładała likwidację gimnazjów.
W efekcie tych strukturalnych zmian w progi placówki po kilku latach przerwy ponownie zawitały klasy siódme i ósme.
Rok 2019 przyniósł zmianę na stanowisku dyrektora, które objęła pani Grażyna Stolarska, natomiast wicedyrektorkami zostały panie Katarzyna Grabkowska oraz Jolanta Chalińska. Szkoła zaczęła rozwijać się dynamicznie pod względem technologicznym: wprowadzono dziennik elektroniczny, zmodernizowano pracownie komputerowe, wyposażono każdą klasę w sprzęt komputerowy, zakupiono drukarkę 3D oraz systematycznie odnawiano sale lekcyjne oraz gabinet pedagoga, pokój nauczycielski, świetlicę i salkę rehabilitacyjną.
W tym czasie zainicjowano szereg ważnych przedsięwzięć infrastrukturalnych, wśród których na szczególne wyróżnienie zasługuje długo wyczekiwana modernizacja szkolnych szatni. Istotnym fundamentem działań nowej dyrekcji stało się także budowanie silnych więzi wewnątrzszkolnych. Pomyślna i pełna zaangażowania współpraca z Radą Rodziców zaowocowała licznymi festynami oraz piknikami, które wspaniale jednoczyły grono pedagogiczne, uczniów i ich najbliższych.
Za kierownictwa pani dyrektor Stolarskiej szkoła musiała zmierzyć się także
z wyjątkowo trudną próbą, jaką stała się pandemia COVID-19. Konieczność organizacji nauczania zdalnego przez kilkanaście miesięcy była ogromnym wyzwaniem i wymagającym zadaniem dla wszystkich pracowników, uczniów oraz ich rodziców.
Wraz z wybuchem zbrojnego konfliktu na Ukrainie w 2022 roku Szkoła Podstawowa nr 3 ponownie stanęła przed ważnym egzaminem z solidarności i człowieczeństwa. Do naszego miasta zaczęły napływać osoby uciekające przed wojną. Chcąc zapewnić dzieciom uchodźców edukację i wsparcie, w „Trójce” zorganizowano oddział przygotowawczy. Uczniowie
z Ukrainy mogli w nim uczyć się języka polskiego, poznawać naszą kulturę, a także bezpiecznie dzielić się swoimi przeżyciami. Szkoła otoczyła ich troskliwą opieką, ułatwiając późniejsze włączenie do regularnych klas. Z kolei rok szkolny 2022/2023 zapisał się w historii rozpoczęciem działalności klasy sportowej o profilu pływackim, która do dziś z powodzeniem kształci kolejne roczniki młodych iławskich pływaków.
We wrześniu 2025 roku odchodzącą na emeryturę panią Grażynę Stolarską zastąpił na stanowisku dyrektora pan Paweł Leszek, a funkcje zastępców objęli pani Katarzyna Grabkowska oraz pan Leszek Dolewski. Za kadencji pana dyrektora Pawła Leszka realizowane są kolejne nowoczesne modernizacje. Dzięki prężnemu działaniu Rady Rodziców oraz wsparciu sponsorów udało się z sukcesem dokończyć remont szatni. Życie szkoły tętni licznymi imprezami integrującymi społeczność lokalną, organizowane są prestiżowe konferencje,
a placówka nieustannie rozwija się, ugruntowując swoją wysoką pozycję na edukacyjnej mapie Iławy.
Szanowni Państwo, kończąc tę bogatą opowieść, należy podkreślić, że od samych początków istnienia szkoły niezwykle aktywnie działało w niej harcerstwo, liczne koła zainteresowań, chór oraz szkolny teatr. Uczniowie regularnie brali i biorą udział w konkursach przedmiotowych i artystycznych, zdobywając zaszczytne miejsca i nagrody. Tradycją stały się także zawody sportowe, w których obok młodzieży zdarzało się, że startowała również świetnie wysportowana kadra pedagogiczna, a do rywalizacji czasami włączali się nawet sami rodzice. W murach iławskiej „Trójki” na przestrzeni lat gościło również wiele znamienitych osobistości – aktorzy, pisarze oraz ludzie reprezentujący różne dziedziny życia publicznego.
Niezwykle ważną cechą naszej społeczności od zawsze było też wielkie serce. Uczniowie, rodzice i nauczyciele z ogromnym zaangażowaniem włączali się w liczne akcje charytatywne. Nieśliśmy pomoc osobom chorym – w tym wspierając naszych pedagogów
i uczniów, oraz pomagaliśmy poszkodowanym w wyniku katastrof naturalnych. Pamiętaliśmy o wychowankach domów dziecka i podopiecznych schronisk dla zwierząt, udowadniając, że „Trójka” uczy nie tylko teorii, ale przede wszystkim empatii.
Nasza kochana Szkoła Podstawowa obchodzi dzisiaj swoje wspaniałe 60. urodziny. Głęboko wierzymy, że przed tą wyjątkową „Tysiąclatką” jeszcze wiele tak pięknych jubileuszy. Pozwolę sobie na koniec zacytować niezwykle trafny fragment naszego szkolnego hymnu, który najlepiej oddaje to, co wszyscy tu zgromadzeni czujemy w sercach: „Bo uczniem Trójki warto być, Zdobywać wiedzę, godnie żyć, Z radością witać każdy dzień, W przyszłości spełniać szkolnych marzeń sen.”
Prezentacja zdjęć, którą mogliście Państwo przed chwilą oglądać, będzie dostępna do ponownego obejrzenia na stronie internetowej szkoły.
Dziękuję za uwagę J